|
|
Kinderen kunnen net als volwassenen kleine of grote problemen hebben. Kinderen hebben het druk en ze staan vaak ook onder druk. Ze moeten op school presteren. Op sociaal en emotioneel gebied om kunnen gaan met broertjes en zusjes, met klasgenootjes, met vriendjes en vriendinnetjes op het schoolplein of sportclub. Kinderen leren en ontplooien zich op een natuurlijke manier wanneer ze zich veilig voelen. Bij veel kinderen verloopt dit zonder al te veel problemen, maar er zijn ook kinderen die er wel moeite mee hebben en dan kan hun ontwikkelingsproces zowel op sociaal-, emotioneel- als op cognitiefgebied (schoolprestaties) minder gemakkelijk verlopen. Wanneer er sprake is van een disbalans in de ontwikkeling van denken, voelen en handelen, dan is dit terug te zien in het gedrag van het kind. Dit is te zien aan de houding, het bewegen, het omgaan met anderen, hun mimiek, stem en taalgebruik. Ze trekken zich terug en worden stiller, ze zien overal tegen op of ze worden juist heel erg druk, luisteren slecht, gaan hun eigen gang en houden geen rekening meer met anderen. Er zijn ook kinderen die heel volgzaam worden, het lijkt alsof ze geen eigen mening meer hebben, niet meer weten en voelen wat ze zelf willen. Ze durven niet meer voor zichzelf op te komen. Er zijn kinderen die worden geplaagd, of ze plagen zelf. Ze voelen zich onzeker over hun uiterlijk, hun kleding, hun prestaties, hun gedrag, het lukt ze niet mee om de aansluiting in hun leefomgeving te krijgen. Kinderen kunnen letterlijk op hun tenen gaan lopen, hun lichaamsspanning wordt (te) hoog. Hoofdpijn, buikpijn of andere lichamelijke problemen zijn veel voorkomende symptomen, net als slechter slapen en eten. |