Enige kenmerken zijn:
* Verwachtingsangst voor pijn
* Toenemende passiviteit
* Sociale beperking
* Geïsoleerd leven
* Richten op eigen pijn en beperking
Pijn is een subjectieve, persoonlijke, onaangename ervaring, waarop elk mens op zijn manier reageert. Er wordt onderscheid gemaakt tussen acute en chronische pijn.
Acute pijn is kortdurend na een gebeurtenis, dat gevolgd wordt door een weefselbeschadiging en een waarschuwende functie heeft.
We hebben vaak de neiging signalen te onderdrukken die ons niet goed uitkomen. Dat lukt ook vaak, maar het is niet zonder consequenties. De pijn neemt bv. toe en kan ons vervolgens geheel gaan beheersen. Je hebt geen pijn meer, maar je bent pijn. De pijn is zo overheersend dat je niets anders meer dan pijn ervaart. Dan zit je gevangen en je kunt geen kant meer op.
Je hebt niet in de gaten wat die pijn met je doet en de betrokkenheid met de ander en je omgeving is weg.
Het is van belang eerder bij de pijn stil te staan. Het is niet de bedoeling dat je naar de pijn kijkt met het idee van: o wat heb ik een pijn, maar wat is mijn lichamelijke reactie op die pijn, wat doet die pijn met mij.
Voelbaar kan dan zijn dat je gaat verkrampen, je ademhaling omhoog gaat, je onrustiger wordt en het contact met je omgeving verliest. De dingen gaan langs je heen, je bent er niet meer bij.
In de haptonomie wordt met die reactie op pijn gewerkt.
