Managers zoeken vooral een praatpaal, zijn vaak eenzaam en willen graag feedback hebben.
Ook is er een groep die conflictsituaties en confrontaties ontwijken. En dan is er nog een groep die expliciet aan hun eigen ontwikkeling willen werken, de 'high potentials' die razendsnel carrière maken, maar ondertussen ook evenwichtige mensen moeten worden.
Managers moeten een klimaat scheppen waarin medewerkers hun eigen verantwoordelijkheid willen en kunnen nemen.
Hierdoor bouwen deze medewerkers vertrouwen in zichzelf op, kunnen hun gevoel laten spreken en initiatieven nemen.
Leer te luisteren met al je aandacht.
Durf je kwetsbaarheid te tonen. Spreek gevoelens van ongenoegen en irritatie uit waardoor de situatie helder wordt. Duidelijkheid scheppen, eerlijkheid, openheid, echtheid en eigenheid als norm stellen.
Samenwerken op basis van wederzijds vertrouwen en respect.
Sta over en weer open voor kritiek, sla kritische geluiden (lees: feedback, letterlijk vertaald terug 'voeden'!) niet in de wind maar doe er je voordeel mee. Leidt en laat je leiden, ondersteun en laat je ondersteunen, coach en laat je coachen, confronteer en laat je confronteren.
Iedereen creëert zijn/haar eigen werkelijkheid en door elkaar op zo'n manier scherp te houden ontstaat er een enorme energie, die van binnenuit komt en die naar buiten uitstraalt.
Om die uitstraling draait het grotendeels. Uit een recentelijk onderzoek van Harvard University bleek dat inhoud slechts 10% behelst, ratio/verbaal 9% en ruim 80% is alleen uitstraling wat verkoopt! Dus hoelang blijf je je nog eenzijdig richten op kennis vergaren?
Werk aan eigenheid en uitstraling. Burn-out is een van de meest voorkomende gevallen van ziek zijn bij jonge managers tussen de 30 en 40 jaar. De druk die het werk met zich brengt, de verantwoordelijkheid, het opbouwen van een gezin, (net getrouwd, kinderen), sociaal leven onderhouden, huis, nog groter huis, geld, nog meer geld willen verdienen en noem maar op.
Valt dit allemaal nog te managen? De weegschaal energie erin stoppen en aan de andere kant er energie van krijgen raakt volledig uit balans. Vaak gedreven door geld, macht en of status gaat de 'jonge manager' onverwoed verder. Maar gunt hij zichzelf ook de tijd om te genieten van wat hij doet en vooral LAAT.
In onze huidige maatschappij waar de jonge manager, hoog afgestudeerd, vaak boven aan de ladder mag beginnen, is de kans op vallen (c.q. 'ziek' worden) groot.
Door goede coaching en begeleiding voorkom je "ziek" worden en geeft je inzicht op de creatie van je eigen werkelijkheid. Zeker voor "burn-out" geldt beter voorkomen dan genezen. In een materialistische en rationele wereld waarin we leven, raken we steeds verder verwijderd van "gevoelscontact" en "affectieve intermenselijke relaties".
Tijdens sessies procesbegeleiding leer je te deconditioneren, te vertrouwen op je gevoel, te komen tot jezelf en te blijven bij jezelf. Kortom haptonomie brengt datgene wat we als mens zijn kwijtgeraakt, het basale gevoel.
Natuurlijk zijn kennis en vaardigheden van belang, maar hoe een mens present is, zich presenteert, weerbaar en doorlaatbaar is, kortom gewoon zichzelf kan zijn is de doorslaggevende factor. Deze ontwikkeling, lees: "afwikkeling, als het pellen/schillen van een ui, telkens een laag durven los te laten", brengt je dichter tot de kern van je zijn.
We komen steeds verder van ons "zelf" af te staan. "Terugkeren naar jezelf" is het wezen van de haptonomie.
Je wordt allemaal geboren als jezelf, daarna wordt je al snel gedeformeerd (in opvoeding en op school) en raak je geconditioneerd.
Je leert van alles, maar over jezelf weinig of niets. Je bouwt een verwrongen beeld van de werkelijkheid op.
Je verliest het contact met jezelf en blijft in dit leven verlangen naar iets dat je nooit zult vinden.
